Czym jest nieruchomo艣膰 gruntowa

Czym jest nieruchomo艣膰 gruntowa
艢rednia 4.1/5 na podstawie 31 opinii.

Nieruchomo艣膰 to cz臋艣膰 powierzchni ziemskiej, stanowi膮ca odr臋bny przedmiot w艂asno艣ci. Dla nieruchomo艣ci prowadzone s膮 ksi臋gi wieczyste. Warto wiedzie膰, czym nieruchomo艣膰 r贸偶ni si臋 od dzia艂ki ewidencyjnej.

Definicja nieruchomo艣ci znajduje si臋 w art. 46 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Zgodnie z tym przepisem 鈥瀗ieruchomo艣ciami s膮 cz臋艣ci powierzchni ziemskiej stanowi膮ce odr臋bny przedmiot w艂asno艣ci (grunty), jak r贸wnie偶 budynki trwale z gruntem zwi膮zane lub cz臋艣ci takich budynk贸w, je偶eli na mocy przepis贸w szczeg贸lnych stanowi膮 odr臋bny od gruntu przedmiot w艂asno艣ci.鈥. Natomiast prowadzenie ksi膮g wieczystych reguluj膮 odr臋bne przepisy.

Nieruchomo艣ci dzieli si臋 na lokalowe, budynkowe i gruntowe.

Geodezyjny, czyli ewidencyjny podzia艂 na dzia艂ki nie ma znaczenia dla okre艣lenia nieruchomo艣ci. Na jedn膮 nieruchomo艣膰 gruntow膮 mo偶e sk艂adam si臋 bowiem kilka dzia艂ek ewidencyjnych. W polskim porz膮dku prawnym dominuje koncepcja tzw. wieczystoksi臋gowego modelu nieruchomo艣ci, czyli jako jedna nieruchomo艣膰 gruntowa okre艣lana jest ta powierzchnia, dla kt贸rej prowadzona jest jedna ksi臋ga wieczysta.

Dzia艂ka ewidencyjna

Poj臋cie dzia艂ki ewidencyjnej zawarto w rozporz膮dzeniu ministra rozwoju, pracy i technologii z dnia 27 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji grunt贸w i budynk贸w

Zgodnie z nim dzia艂k臋 ewidencyjn膮 stanowi ci膮g艂y obszar gruntu, po艂o偶ony w granicach jednego obr臋bu ewidencyjnego, jednorodny pod wzgl臋dem prawnym, wydzielony z otoczenia za pomoc膮 granic dzia艂ek ewidencyjnych.

S膮siaduj膮ce ze sob膮 dzia艂ki ewidencyjne, b臋d膮ce przedmiotem tych samych praw oraz w艂adania tych samych os贸b lub jednostek organizacyjnych, wykazuje si臋 w ewidencji jako odr臋bne dzia艂ki ewidencyjne, je偶eli:

  • zosta艂y wyodr臋bnione w wyniku podzia艂u nieruchomo艣ci, a materia艂y powsta艂e w wyniku prac geodezyjnych zwi膮zanych z tym podzia艂em zosta艂y przyj臋te do pa艅stwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
  • s膮 wyszczeg贸lnione w istniej膮cych dokumentach okre艣laj膮cych stan prawny nieruchomo艣ci, w szczeg贸lno艣ci w ksi臋gach wieczystych, zbiorach dokument贸w, aktach notarialnych, prawomocnych orzeczeniach s膮dowych i ostatecznych decyzjach administracyjnych, a jednocze艣nie s膮 dzia艂kami gruntu lub dzia艂kami budowlanymi w rozumieniu przepis贸w
  • obejmuj膮 grunty zaj臋te pod drogi publiczne, linie kolejowe, wody 艣r贸dl膮dowe lub rowy, a ich wyr贸偶nienie w postaci odr臋bnych dzia艂ek jest celowe ze wzgl臋du na odr臋bne oznaczenia tych grunt贸w w innych ewidencjach i rejestrach publicznych lub ze wzgl臋du na ich r贸偶ne nazwy urz臋dowe.

W przypadku wzajemnego przecinania si臋 grunt贸w zaj臋tych pod linie kolejowe, drogi publiczne lub kana艂y przy ustalaniu granic dzia艂ek ewidencyjnych stosuje si臋 nast臋puj膮ce zasady:

  • linie kolejowe wybudowane na powierzchni gruntu dziel膮 drogi publiczne wybudowane na powierzchni gruntu na odr臋bne dzia艂ki ewidencyjne;
  • drogi wy偶szej kategorii wybudowane na powierzchni gruntu dziel膮 drogi ni偶szej kategorii wybudowane na powierzchni gruntu na odr臋bne dzia艂ki ewidencyjne;
  • drogi i linie kolejowe wybudowane na powierzchni gruntu dziel膮 drogi i linie kolejowe wybudowane w tunelach i na wiaduktach na odr臋bne dzia艂ki ewidencyjne;
  • drogi publiczne dziel膮 drogi wewn臋trzne na odr臋bne dzia艂ki ewidencyjne;
  • kryte kana艂y oraz ruroci膮gi nie dziel膮 linii kolejowych oraz dr贸g publicznych na odr臋bne dzia艂ki ewidencyjne.

Grunt zaj臋ty przez ciek naturalny stanowi odr臋bn膮 dzia艂k臋 ewidencyjn膮 niezale偶nie od tego, czy wody w tym cieku p艂yn膮 korytem naturalnym, czy korytem uregulowanym odkrytym lub zakrytym.

Oznaczenie dzia艂ki ewidencyjnej

W obszarze obr臋bu ewidencyjnego dzia艂ka ewidencyjna jest wyr贸偶niana przez jej numer, kt贸ry ma posta膰 liczby naturalnej.

W przypadku podzia艂u nieruchomo艣ci nowe dzia艂ki ewidencyjne oznacza si臋 numerami w postaci u艂amka q/p, w kt贸rym q jest liczb膮 naturaln膮 oznaczaj膮c膮 numer dzia艂ki ewidencyjnej pierwotnej podlegaj膮cej podzia艂owi, za艣 p jest najmniejsz膮 liczb膮 naturaln膮 umo偶liwiaj膮c膮 wyr贸偶nienie ka偶dej nowej dzia艂ki ewidencyjnej.

W przypadku po艂膮czenia dzia艂ek ewidencyjnych lub podzia艂u nieruchomo艣ci sk艂adaj膮cej si臋 z co najmniej dw贸ch s膮siaduj膮cych ze sob膮 dzia艂ek ewidencyjnych nowo powsta艂e dzia艂ki ewidencyjne oznacza si臋 kolejnymi liczbami naturalnymi po najwy偶szym wykorzystanym numerze dzia艂ki ewidencyjnej w obr臋bie ewidencyjnym.

Numery dzia艂ek ewidencyjnych, kt贸re w wyniku zmiany granic obr臋b贸w ewidencyjnych znalaz艂y si臋 w granicach innego obr臋bu ewidencyjnego, oznacza si臋 kolejnymi liczbami naturalnymi po najwy偶szym wykorzystanym numerze dzia艂ki ewidencyjnej w obr臋bie ewidencyjnym.

Numer ewidencyjny dzia艂ki mo偶na sprawdzi膰 przy wykorzystaniu Geoportalu.

Nieruchomo艣ci rolne

Wyr贸偶ni膰 mo偶na tak偶e nieruchomo艣ci rolne. Zgodnie z art. 461 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny nieruchomo艣ciami rolnymi (gruntami rolnymi) s膮 nieruchomo艣ci, kt贸re s膮 lub mog膮 by膰 wykorzystywane do prowadzenia dzia艂alno艣ci wytw贸rczej w rolnictwie w zakresie produkcji ro艣linnej i zwierz臋cej, nie wy艂膮czaj膮c produkcji ogrodniczej, sadowniczej i rybnej.

Granice nieruchomo艣ci

Dla oznaczenia granic nieruchomo艣ci nie maj膮 znaczenia czynniki naturalne, przyrodnicze. To nie one wyznaczaj膮 granice nieruchomo艣ci. Granice nieruchomo艣ci okre艣lane s膮 przez cz艂owieka, linie graniczne, znaki graniczne na gruncie oraz sporz膮dzenie odpowiednich dokument贸w.

Rozgraniczenie nieruchomo艣ci

Kwesti臋 rozgraniczenia nieruchomo艣ci reguluje ustawa z dnia z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Rozgraniczenie nieruchomo艣ci ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez okre艣lenie po艂o偶enia punkt贸w i linii granicznych, utrwalenie tych punkt贸w znakami granicznymi na gruncie oraz sporz膮dzenie odpowiednich dokument贸w. Rozgraniczeniu podlegaj膮, w miar臋 potrzeby, wszystkie albo niekt贸re granice okre艣lonej nieruchomo艣ci z przyleg艂ymi nieruchomo艣ciami lub innymi gruntami. Rozgraniczenia nieruchomo艣ci dokonuj膮 w贸jtowie, burmistrzowie, prezydenci miast oraz, czasami, s膮dy.

Rozgraniczenie nieruchomo艣ci przeprowadza si臋 z urz臋du lub na wniosek strony. Post臋powanie o rozgraniczenie nieruchomo艣ci przeprowadza si臋 z urz臋du przy scaleniu grunt贸w, a tak偶e je偶eli jest brak wniosku strony, a potrzeby gospodarki narodowej lub interes spo艂eczny uzasadniaj膮 przeprowadzenie rozgraniczenia. Scalenie nieruchomo艣ci to inaczej po艂膮czenie kilku nieruchomo艣ci w jedn膮.

Postanowienie o wszcz臋ciu post臋powania w sprawie scalenia grunt贸w zast臋puje postanowienie o wszcz臋ciu post臋powania o rozgraniczenie nieruchomo艣ci.

Czynno艣ci ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upowa偶niony przez w贸jta, burmistrza, prezydenta miasta. Przy ustalaniu przebiegu granic bierze si臋 pod uwag臋 znaki i 艣lady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej. Je偶eli jest brak takich danych lub s膮 one niewystarczaj膮ce albo sprzeczne, ustala si臋 przebieg granicy na podstawie zgodnego o艣wiadczenia stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku post臋powania o艣wiadczenia nie sk艂ada i nie kwestionuje przebiegu granicy.

W razie sporu co do przebiegu linii granicznych, geodeta nak艂ania strony do zawarcia ugody. Ugoda zawarta przed geodet膮 posiada moc ugody s膮dowej.

Geodeta sporz膮dza dokumentacj臋 po wizji lokalnej. Wezwanie do stawienia si臋 na gruncie dor臋cza si臋 stronom za zwrotnym po艣wiadczeniem odbioru, nie p贸藕niej ni偶 siedem dni przed wyznaczonym terminem. W wezwaniu nale偶y poinformowa膰 strony o skutkach niestawiennictwa. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynno艣ci geodety. Natomiast w razie usprawiedliwionego niestawiennictwa strony, geodeta wstrzymuje czynno艣ci do czasu ustania przeszkody lub wyznaczenia pe艂nomocnika - nie d艂u偶ej jednak ni偶 na okres jednego miesi膮ca. Z czynno艣ci ustalenia przebiegu granic sporz膮dza si臋 protok贸艂 graniczny lub akt ugody.

W贸jt, burmistrz, prezydent miasta wydaje decyzj臋 o rozgraniczeniu nieruchomo艣ci, je偶eli zainteresowani w艂a艣ciciele nieruchomo艣ci nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nast膮pi艂o na podstawie zebranych dowod贸w lub zgodnego o艣wiadczenia stron.

Wydanie decyzji poprzedza:

  • dokonanie przez w贸jta, burmistrza, prezydenta miasta oceny prawid艂owo艣ci wykonania czynno艣ci ustalenia przebiegu granic nieruchomo艣ci przez upowa偶nionego geodet臋 oraz zgodno艣ci sporz膮dzonych dokument贸w z przepisami; w wypadku stwierdzenia wadliwego wykonania czynno艣ci upowa偶nionemu geodecie zwraca si臋 dokumentacj臋 do poprawy i uzupe艂nienia;
  • w艂膮czenie dokumentacji technicznej do pa艅stwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy mo偶e 偶膮da膰, w terminie czternastu dni od dnia dor臋czenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy s膮dowi.

Nieruchomo艣膰 gruntowa a ksi臋ga wieczysta

Spos贸b prowadzenia ksi膮g wieczystych okre艣la rozporz膮dzenie Ministra Sprawiedliwo艣ci z dnia 17 wrze艣nia 2001 r. w sprawie聽prowadzenia ksi膮g wieczystych聽i zbior贸w dokument贸w.聽Tam zosta艂o wskazane, w jaki spos贸b nale偶y oznacza膰 w ksi臋dze wieczystej nieruchomo艣膰 gruntow膮.

Dzia艂 I ksi臋gi wieczystej sk艂ada si臋 z dzia艂u I-O "Oznaczenie nieruchomo艣ci" i dzia艂u I-Sp "Spis praw zwi膮zanych z w艂asno艣ci膮".

Rozporz膮dzenie Ministra Sprawiedliwo艣ci z dnia 17 wrze艣nia 2001 r. w sprawie聽prowadzenia ksi膮g wieczystych聽i zbior贸w dokument贸w w 搂聽 28 okre艣la spos贸b wpisywania danych dotycz膮cych oznaczenia nieruchomo艣ci gruntowych i budynkowych.

Dane dotycz膮ce nieruchomo艣ci gruntowych i budynkowych wpisuje si臋 w ksi臋dze wieczystej, co do zasady, na podstawie wyrysu z mapy ewidencyjnej oraz wypisu z rejestru grunt贸w lub innego dokumentu sporz膮dzonego na podstawie przepis贸w o ewidencji grunt贸w i budynk贸w.

Je偶eli zmiana oznaczenia nieruchomo艣ci dotyczy wy艂膮cznie zmiany po艂o偶enia nieruchomo艣ci, numeracji dzia艂ek ewidencyjnych, obr臋bu ewidencyjnego lub sposobu korzystania z nieruchomo艣ci, podstaw臋 wpisu w ksi臋dze wieczystej stanowi wypis z rejestru grunt贸w.

Dokumenty powinny by膰 zaopatrzone w klauzul臋 w艂a艣ciwego organu prowadz膮cego ewidencj臋 grunt贸w i budynk贸w stwierdzaj膮c膮. Klauzula ta zawiera dopisek, 偶e dokumenty przeznaczone s膮 do dokonywania wpis贸w w ksi臋gach wieczystych. Oznaczenie nieruchomo艣ci powinno zawiera膰 dane o jej po艂o偶eniu, powierzchni i sposobie korzystania.

Oznaczanie nieruchomo艣ci gruntowej w ksi臋dze wieczystej

Rozporz膮dzenie Ministra Sprawiedliwo艣ci z dnia 17 wrze艣nia 2001 r. w sprawie聽prowadzenia ksi膮g wieczystych聽i zbior贸w dokument贸w w 搂聽 31 okre艣la wpisy w dziale I-O ksi臋gi wieczystej prowadzonej dla nieruchomo艣ci gruntowej.

W dziale I-O ksi臋gi wieczystej prowadzonej dla nieruchomo艣ci gruntowej wpisuje si臋:

  • "Wzmianka o wniosku" - wzmiank臋 o wniosku, o skardze na orzeczenie referendarza s膮dowego, o apelacji i o kasacji,
  • "Numer bie偶膮cy nieruchomo艣ci" - kolejny numer nieruchomo艣ci zapisanej w ksi臋dze wieczystej,
  • "Po艂o偶enie" - dane okre艣laj膮ce po艂o偶enie nieruchomo艣ci gruntowej: wojew贸dztwo, powiat, gmina, miasto lub miejscowo艣膰, w miastach podzielonych na dzielnice - nazw臋 dzielnicy, je偶eli nieruchomo艣膰 po艂o偶ona jest na obszarze jednostki podzia艂u administracyjnego, w kt贸rym wyodr臋bnione s膮 ulice i numery porz膮dkowe - ulic臋 i numer porz膮dkowy,
  • "Mapa i opis" - numery kart akt, pod kt贸rymi znajduj膮 si臋 dokumenty geodezyjne, numer obr臋bu ewidencyjnego i numer dzia艂ki ewidencyjnej,
  • "Spos贸b korzystania" - oznaczenie rodzaju u偶ytku gruntowego dla dzia艂ek ewidencyjnych wchodz膮cych w sk艂ad nieruchomo艣ci wynikaj膮ce z dokumentu geodezyjnego,
  • "Obszar" - obszar nieruchomo艣ci gruntowej stanowi膮cy sum臋 p贸l powierzchni dzia艂ek ewidencyjnych,
  • "Do bie偶膮cego numeru nieruchomo艣ci",
  • "Stan w czasie za艂o偶enia ksi臋gi wieczystej, przy艂膮czenia i od艂膮czenia" - oznaczenie ksi臋gi wieczystej, z kt贸rej zosta艂a od艂膮czona nieruchomo艣膰 do danej ksi臋gi wieczystej.
Payu Blik Przelewy24 Mastercard Visa Bitcoin